Kúluskíturinn okkar
Fyrirlestur Leo Christensen»Grænar áherslur skapa störf« sem við sögðum frá og verður í fyrirlestrarsal Þjóðminjasafns Íslands á morgun kl. 12:15. Að því tilefni er í morgun birt viðtal við Leo í Morgunblaðinu, þar segir hann meðal annars að í hafinu umhverfis Ísland sé að finna eina mestu útbreiðslu sjávarþörunga í heiminum. Auk þess njótum við ódýrrar orku sem er ótrúlega mikilvæg. Í þriðja lagi sé í hverunum okkar sérstætt lífríki sem er jafn einstakt og t.d. á Galapagoseyjunum. Og hann segir að þetta sé svo einstakt að vísindamenn um allan heim sem vinna með örverur í tengslum við líftækni sæki sér hráefnið hingað í framtíðini. Umræðan um möguleika þörungavinnslu á Íslandi er rétt að byrja og Náttúra.info óskar eftir samræðu. Eldra efni á vefnum um kúluskítinn:
- Heimasíða náttúrufræðirannsóknastöðvarin nar á Mývatni
- og Árna Einarssonar, sérfræðings Íslands í kúluskítnum: www3.hi.is/~arnie
- Síður um kúluskít: http://en.wikipedia.org/wiki/ Marimo, is.wikipedia.org/wiki/ Kúluskítur, www3.hi.is/~marianne
- www.natkop.is/page4.asp?ID=11
Eftir Bergþóru Njálu Guðmundsdóttur ben@mbl.is
Ísland hefur alla burði til að verða miðstöð lífeldsneytisframleiðslu vegna þeirra auðlinda sem hér er að finna. Danskur sérfræðingur vill samstarf um slíka framleiðslu en í sveitarfélaginu Lálandi, þar sem hann starfar, fór atvinnuleysi úr 20% í 2% á tíu árum eftir að þar var ákveðið að veðja á slíkan hátækniiðnað.
Leo Christensen er væntanlegur hingað til lands í dag en hann starfar sem atvinnumálafulltrúi á Lálandi. Fyrir tíu árum stefndi í mikið óefni í sveitarfélaginu þar sem 60% af þungaiðnaðinum hafði horfið á örfáum árum. Eftir stóð bær sem glímdi við mikil félagsleg og efnahagsleg vandamál samfara um 20% atvinnuleysi.
Núna er þar blómstrandi tækniiðnaður sem byggir að miklu leyti á »grænni orku« og umhverfisvænum áherslum. Atvinnuleysi er undir 2%. M.a. hafa menn lagt áherslu á nýtingu fráveituvatns við ræktun þörunga sem notaðir eru við framleiðslu svokallaðs lífmassa en hann er t.a.m. nýttur við gerð lífeldsneytis. Inn í þetta fléttast einnig loftslagsvernd en eins og Christensen útskýrir er Lálendingum mjög í mun að vinna gegn gróðurhúsaáhrifunum sem leiða til hækkandi sjávarborðs.
Yfirgefið hafnarsvæði, þar sem skipasmíðastöð var áður starfandi, hefur verið nýtt til þessarar uppbyggingar og m.a. er þar nú starfandi stórt vindmyllufyrirtæki sem veitir stórum hópi fólks atvinnu.
Höfum »nánast allt«
Christensen segist ákaflega spenntur yfir þeim möguleikum sem Ísland hefur að bjóða í þessu sambandi. »Það er kannski sá staður í heiminum sem hefur mestu möguleikana á að koma upp viðamiklum vísindaiðnaði í kringum lífmassa sem fenginn er úr hafinu. Og ég vil gjarnan bjóða Íslendingum samstarf.«
Hann útskýrir þetta betur: »Í hafinu umhverfis Ísland er að finna eina mestu útbreiðslu sjávarþörunga í heiminum. Auk þess búið þið yfir ódýrri orku sem er ótrúlega mikilvæg. Í þriðja lagi er í hverunum ykkar sérstætt lífríki sem er jafn einstakt og t.d. á Galapagoseyjunum. Þetta er svo einstakt að vísindamenn um allan heim sem vinna með örverur í tengslum við líftækni sækja sér hráefnið til ykkar.«
Á hinn bóginn hafi Lálendingar þróað aðferðir til að samnýta lífmassa og orku við t.d. framleiðslu á lífeldsneyti. »Þess vegna hef ég mikinn áhuga á samstarfi en langflest störfin sem slíkt samstarf myndi skapa yrðu á Íslandi.«
Christensen segir Íslendingana ekki þurfa að óttast framtíðina þrátt fyrir bágt ástand nú og líkir því við aðstæður á Lálandi fyrir tíu árum. »Sjáið hvar við erum í dag,« segir hann. »Munurinn er hins vegar sá að þið hafið miklu meira í höndunum en við höfðum, sem var lítið annað en yfirgefin skipasmíðastöð. Þið hafið nánast allt, s.s. sjávarþörunga í miklu magni, ódýra orku og einstætt örverulífríki.«
Næstu 5-10 árin segir hann líklegast að Íslendingar vinni lífeldsneyti úr þörungunum, »enda væri það eitt það gáfulegasta sem Íslendingar gætu gert að verða óháðir öðrum um eldsneyti«. Eftirspurn eftir því fari ört vaxandi, ekki síst þar sem verið sé að herða regluverk um framleiðslu þess víða um heim. »Í Evrópusambandinu er t.d. útlit fyrir að bannað verði að nota matvæli til lífeldsneytisframleiðslu eftir 2017. Það kallar á annars konar lífmassa til framleiðslu á lífeldsneyti. Ef menn rækta sjávarþörunga á Íslandi og þurrka þá með hitanum sem er þar í ríkum mæli verður til þurrkaður lífmassi sem er mun verðmeiri en korn, því það er auðveldara að ná kolefnissamböndum úr honum en korninu. Þetta gæti orðið verðmikið hráefni til lífefnisframsleiðslu um allan heim.«
Njótum góðs af sjávarútvegnum
Framtíðarspá Christensens Íslendingum til handa er því ekki amaleg. »Þið hafið alla möguleika á að komast nú þegar í gang og eftir tíu ár gætuð þið verið meðal þeirra stærstu á þessu sviði. Þið njótið líka góðs af sjávarútveginum ykkar í þessu sambandi þar sem allt kerfið byggir á því að sækja efnivið úr hafi. Þess vegna á að vera einfalt fyrir ykkur að nýta þessi nýju viðskiptatækifæri sem nú eru að skapast í öllum heiminum með því að menn eru við það að skipta úr hefðbundinni olíu yfir í lífeldsneyti. Ísland ætti að geta orðið þungamiðja þeirrar framleiðslu að mínu viti og margrar annarrar.«
>> Sjávarþörungar í miklu magni, ódýr orka og hitaþolnar örverur. Þessar þrjár auðlindir gera það að verkum að Ísland er kjörið til framleiðslu á lífeldsneyti, sem gæti skapað fjölmörg störf hér á landi.
Tengt efni:
- Lífrænt eldsneyti úr úrgangi Einn af fimm nemanda sem tilnefndir voru til Nýsköpunarverðlauna forseta...
- Róttæk endurskoðun Björk Guðmundsdóttir stóð fyrir vinnufundi í dag sem þótti heppnast...
- Lífræn framleiðsla og matvæli Lífræn íslensk framleiðsla | Rannsóknir og þróun | Vottun |...
- Iðnaður framtíðar þarf á hreinni vottun að halda eins og barn brjóstamjólk Á Húsavík og á svæðinu í kringum bæinn eru svo...
- Skrautfiskasafn í Grindavík Á vef vísis var hressandi frétt um Grindavík sem ætti...