Náttúra.info spurði í gær um réttmæti kröfu Samtaka Atvinnulífsins um endurnýjaða undanþágu Íslands í loftslagsmálum. Svar hefur borist frá Auði H. Ingólfsdóttur, alþjóðastjórnmálafræðingi, sem skrifar úr fríinu sínu! Hún hefur ritað mjög áhugaverðar greinar um stöðu Íslands í loftslagsmálum, sjá til dæmis þessa sem birtist á vef Náttúra.info í byrjun nóvember. Hún óskar eftir áframhaldandi umræðu um málið.
Takk fyrir þessa umræðu. Það litla sem ég hef haft færi á að kynna mér þessa þingsályktunartillögu, þá er hún fremur undarleg. Á að fara fram að Ísland haldi áfram sömu undanþágunni, eða fái viðbótarheimild? Hversu mikla viðbótar heimild? Hvaða röksemdarfærslu á að beita? Á Ísland endalaust að fá undanþágur vegna smæðarinnar? Annað sem þingsályktunartillagan lítur fram hjá er sú staðreynd að Íslandi mun þurfa að innleiða tilskipun Evrópusambandsins varðandi kvótamarkað með gróðurhúsalofttegundir. Evrópusambandið gerir ráð fyrir að álver verði hluti af þessu kvótakerfi alveg á næstunni. Þetta þýðir að í framtíðinni þurfa íslensk álver væntanlega að vera þátttakendur í evrópuskum markaði um losunarheimildir. Hvernig á að samræma það við undaþáguákvæði og sérákvæði? Vildi ég hefði meiri tími til að kafa aðeins ofan í þetta, en er í fríi í augnablikinu. En þetta er spurning sem þarf að ræða af einhverjum viti – en ekki með innantómum þingsályktunartillögum sem eru ekki í neinum takt við raunveruleikann. Kveðja, Auður










